Literatura baroku

Literatura baroku odzwierciedla problemy epoki. Reformacja zapoczątkowana w renesansie miała tragiczne skutki. W Zachodniej Europie toczyły się bowiem wojny religijne. Wskutek tego zwołano sobór trydencki i zaczął rozwijać się ruch kontrreformacyjny, co z kolei doprowadziło do rozwoju sztuki sakralnej. Ikoną i wzorem jest Il Gesu. Kościół zbudowany przez Jezuitów. Wkrótce po jego powstaniu zaczęto budować podobne w krajach Europy Zachodniej, a także w Polsce, czego dowodem jest Kościół św. Pawła i Piotra w Krakowie. Pisarze w utworach literackich nawiązywali do katolicyzmu, co również było efektem kontrreformacji. Przykładem tego jest chociażby polski poeta Mikołaj Sęp- Szarzyński. Nastąpił rozwój poezji metafizycznej i epiki. Rozwijał się także dramat i teatr szekspirowski. W Europie kwitła kultura dworska. U schyłku epoki narodził się klasycyzm. Był to nurt w sztuce, w literaturze i architekturze, który charakteryzował się umiarem, ładem i harmonią oraz nawiązywał do kultury antycznej.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *